پارادوکس فریبکارانه ترامپ: اعزام ناوگان جنگی همزمان با تمنای مذاکره

به گزارش کلینی نیوز، توافق ایران و آمریکا، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تازه‌ترین اظهارنظر خود که نشان‌دهنده استیصال راهبردی واشنگتن در برابر اقتدار جمهوری اسلامی ایران است، بار دیگر آرزوی خود برای دستیابی به یک توافق با تهران را تکرار کرد.

به گزارش خبرگزاری رسمی عراق، این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که ماشین جنگی آمریکا با اعزام ناوگروه‌های تهاجمی به خلیج فارس، سعی در ایجاد رعب و وحشت دارد؛ تلاشی که تحلیلگران محور مقاومت آن را یک «جنگ روانی فرسوده» توصیف می‌کنند.

دیپلماسی ناوچه‌ها؛ رویای تعبیر نشده

ترامپ در گفتگو با رسانه‌ها، با ادبیاتی دوپهلو اعلام کرد: «هم‌اکنون ناوگان بزرگ دیگری به سمت ایران در حرکت است، اما امیدوارم که آن‌ها به توافق برسند.»

وی با مقایسه وضعیت خاورمیانه با آمریکای لاتین و اشاره به ناوگان مستقر در نزدیکی ونزوئلا، تلاش کرد تا سایه تهدید نظامی را بر سر مذاکرات احتمالی سنگین کند.

او مدعی است که دیپلماسی هنوز یک گزینه است، اما این «دیپلماسی» در فرهنگ لغات کاخ سفید، معنایی جز «تسلیم در برابر زور» ندارد.

بازخوانی پرونده سیاه خردادماه: چرا نمی‌توان اعتماد کرد؟

نکته‌ای که در تحلیل‌های رسانه‌های غربی نظیر «وال استریت ژورنال» و «الجزیره» عامدانه نادیده گرفته می‌شود، سابقه خیانت آشکار واشنگتن است. درست در خردادماه امسال، زمانی که هیئت‌های دیپلماتیک در حال رد و بدل کردن پیام‌ها و مذاکره بودند، رژیم صهیونیستی با چراغ سبز و مشارکت مستقیم اطلاعاتی و لجستیکی آمریکا، اقدام به حمله ناجوانمردانه به مراکز هسته‌ای و مسکونی ایران کرد.

این واقعه تلخ، سندی غیرقابل انکار بر این واقعیت است که برای آمریکا، میز مذاکره تنها پوششی برای خرید زمان و ضربه زدن از پشت است. «کلینی‌نیوز» تأکید می‌کند که خوش‌بینی ترامپ به توافق، در سایه آن جنایت مشترک، نه یک دعوت به صلح، بلکه دامی جدید برای مهار قدرت بازدارندگی ایران است.

آرایش نظامی در خلیج فارس؛ نمایشی برای مصرف داخلی

فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) تأیید کرده است که ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» به همراه سه ناوشکن مجهز به موشک‌های تاماهاک، با ادعای «تقویت امنیت و ثبات» در منطقه مستقر شده‌اند.

وال استریت ژورنال نیز به نقل از مقامات پنتاگون، از ارسال تجهیزات بیشتر خبر داده است. اما حقیقت چیست؟

کارشناسان نظامی معتقدند که این تحرکات، مصداق بارز نظریه «صلح از طریق قدرت» نیست که الجزیره سعی در القای آن دارد؛ بلکه نشانه «هراس از طریق نمایش» است.

آمریکا به‌خوبی می‌داند که جغرافیای خلیج فارس و توان موشکی نقطه‌زن ایران، هرگونه ناو هواپیمابر غول‌پیکر آبراهام لینکلن را به یک «هدف بزرگ و آسان» تبدیل می‌کند.

استراتژی محور مقاومت: هوشیاری در برابر فریب

اظهارات ترامپ مبنی بر اینکه «امیدواریم مجبور به استفاده از ناوها نشویم»، بیش از آنکه تهدید باشد، اعتراف به ناتوانی در مدیریت پیامدهای یک جنگ تمام‌عیار است.

محور مقاومت با درک دقیق از این پارادوکس رفتاری (التماس برای مذاکره در عین آرایش نظامی)، استراتژی «مقاومت فعال» را برگزیده است.

تجربه خردادماه امسال که به جنگ ۱۲ روزه شهرت یافت، نشان داد که تفکیک قائل شدن میان «آمریکای مذاکره‌کننده» و «اسرائیل تجاوزگر» خطایی راهبردی است؛ چرا که هر دو، دو لبه یک قیچی برای بریدن ریشه‌های استقلال کشورهای اسلامی هستند.

بنابراین، تا زمانی که سیاست‌های خصمانه و حضور اشغالگرانه در منطقه پایان نیابد، پاسخ ایران نه در اتاق‌های دربسته مذاکره تحت فشار، بلکه در میدان عمل و با زبان اقتدار خواهد بود.

ناوهای آمریکایی شاید بتوانند آب‌های آزاد را بشکافند، اما هرگز نخواهند توانست اراده آهنین ملتی را بشکنند که طعم تلخ خیانت در حین مذاکره را چشیده و اکنون تنها به بازوان قدرتمند فرزندان خود اعتماد دارد.